หน้าแปลนการเชื่อมแบบแบน
หน้าแปลนการเชื่อมแบบแบน, หน้าแปลนการเชื่อมแบบแบน, หน้าแปลนแบนเป็นคำทั่วไปบางครั้งเพื่อความสะดวกก็เรียกว่าแบน มันแตกต่างจากหน้าแปลนการเชื่อมก้นซึ่งรวมถึงหน้าแปลนคอเชื่อมและลื่นบนหน้าแปลน ในหน้าแปลนอุตสาหกรรมเคมี, หน้าแปลนเชิงกล, หน้าแปลนมาตรฐานญี่ปุ่น, หน้าแปลนมาตรฐานเยอรมัน, หน้าแปลนมาตรฐานอเมริกัน, หน้าแปลนทะเลและมาตรฐานอื่น ๆ ในอุตสาหกรรมในประเทศเกี่ยวกับการบริโภคไปป์ไลน์ทั่วไปมากที่สุดความดันจาก 0.25MPa ถึง 4.0mpa
หน้าแปลนเหล็กรอยเชื่อมแบบแบนตามชื่อที่แนะนำคือหน้าแปลนเหล็กที่ไม่มีคอ ใส่ท่อลงในหน้าแปลนโดยตรงเพื่อเชื่อม โดยทั่วไปเส้นผ่านศูนย์กลางด้านในของหน้าแปลนขนาดเล็กมีขนาดใหญ่กว่าท่อเล็กน้อยโดย 1-1.5 มม. เพื่อออกจากระยะขอบดังกล่าวเพื่อทำการปรับเปลี่ยนที่เหมาะสมในกระบวนการติดตั้ง หน้าแปลนขนาดใหญ่ควรเก็บไว้มากขึ้นเพราะหน้าแปลนมีความสามารถขนาดใหญ่ดังนั้นจึงไม่สะดวกที่จะทำให้มันเล็ก
พื้นผิวการปิดผนึกของหน้าแปลนการเชื่อมแบบแบนโดยทั่วไปแบ่งออกเป็นสองชนิด: หนึ่งเรียกว่าพื้นผิว FF นั่นคือหน้าแปลนเครื่องบินเต็มรูปแบบดังนั้นหน้าแปลนก็เหมือนดิสก์มีรูอยู่ตรงกลางแล้วเล่น รูโบลต์ที่สอดคล้องกันรอบ ๆ นี้เรียกว่าหน้าแปลนเครื่องบินเต็ม
นอกจากนี้ยังมีขั้นตอนที่ปิดผนึกโดยเรียกขานเป็นหน้าแปลนออกจากแพลตฟอร์มที่เรียกว่า Waterline จากนั้นมีสายน้ำสองหรือสามสายอยู่ด้านบนด้วยเครื่องกลึง สิ่งนี้เรียกว่าหน้าแปลนแบน Waterline นี้ทำหน้าที่เป็นซีลโดยการวางปะเก็นระหว่างสองหน้าแปลนและยึดด้วยสลักเกลียว